" Νέα Κεφαλονιά

Ντρέπομαι…


-Για τον ηλίθιο που ωρύεται πως τα δούλεψε και τα δικαιούται…
-Για το Δ.Υ που μπλοκάρει οποιαδήποτε προσπάθεια εκσυχρονισμού.
-Για το Δ.Υ που απεργεί κάθε τρεις και λίγο.
-Για τη πενηντάρα συνταξιούχο με ανήλικο τέκνο 17 ετών,
-Για τον 55άρη συνταξιούχο της ΔΕΚΟ με τα 1.500 σύνταξη,
-Για τον εφοριακό που τα έπαιρνε σε καθε ευκαιρία και εκβίαζει συμπολίτες του με το περιθωριο που του αφήνει ο νόμος και παράλληλα παιρνει τριπλό μισθό.
-Για την ηλίθια γραφίστρια που νομίζει πως τα πορτοκάλια «Βαλέντσια» τα είσάγουμε από τη «Βαλέντσια» και αφήνουμε τα αργίτικα να σαπίζουν.
-Για τον αγρότη που ποτέ δε νοιάστηκε να μάθει τι πραγματικά είναι η επιδότηση.
-Για τον πατέρα αυτού που με 50 ευρώ το μήνα εισφορές παίρνει 400 ευρώ σύνταξη και πλήρη ιατροφαρμακευτικη.
-Για τον θείο του που μόλις τελείωσε το μάζεμα των ροδάκινων και αναπολεί τη δραχμή λέγοντας: -Μακάρι να γυρισουμε στη δραχμή! θα κόβουμε αβέρτα δραχμούλες και θα είμαστε άρχοντες.
-Για τον νέο που έχει γίνει τεμπέλης και μεταξύ τρίφυλων στο Σύνταγμα και χορών με τις μπουτούδες ψήφισε αυτό το τσίρκο!
-Για τον τσοπάνη που το όνειρό του ήταν ένας γιδοβοσκός να μπεί στο eurogroup και να «τα χώσει στη Μέρκελ»
-Για τον επιχειρηματία που τους ψήφισε για να έρθει η ανάπτυξη ΧΘΕΣ!
-Για τον ηλίθιο αριστερό που αποκαλέι τοκογλύφους αυτους που μας δανείζουν με 0,5% για 30 χρόνια,

-Για τον αμόρφωτο βλάχο που θεωρεί λογική την εμφάνιση Πρωθυπουργού και Υπουργών με μπλουζάκια και σακίδια.
-Για τη βλαμένη πιτσιρίκα που τους ψήφισε, γιατί ήταν «must».
-Για τον 25άρη που δεν ξέρει να βρει την Αγγλία στο χάρτη.
-Για τη δημοσιογράφο που ρώταγε για την επιστροφή στη στερλίνα.
-Για τον 35άρη που ζει από τη σύνταξη της μάνας του!
-Για τον υπάλληλο που μόνο ζητά χωρις να θέλει να προσφέρει πρώτα.
-Για τον κάθε ημιμαθη που ανοίγει επιχείρηση χωρις επιχειρηματικό και οικονομικο πλάνο, κάνοντας αγιασμό και ευχέλαιο, και μετά του φταίει η αγορά!
-Για το 45% του κόσμου που μετά από όλο αυτο δε πάει να ψηφίσει.
-Για το 8% των Ελλήνων που ειναι φασίστες.
-Για το 13,5% των Ελλήνων που ειναι κομμουνιστες!
-Για το 20% που ειναι κομματόσκυλλα και θυσιάζουν το μέλλον των παιδιών μας για να πληρωθούν ακόμα ένα μήνα…
-Ντρέπομαι για τη παιδεία και τη μόρφωση που αποκτούν τα παιδιά μας στα σχολεία,
-Ντρέπομαι για τα καμμένα και σπασμένα πανεπιστήμια.
-Ντρέπομαι για τις πληρωμένες απεργίες,
-Ντρέπομαι για την έλλειψη σεβασμου που δείχνουμε σε οτιδηποτε και οποιονδήποτε…
-Ντρέπομαι γιατί αυτή η λίστα θα μπορούσε να ήταν μεγαλύτερη…
-Ντρέπομαι που είμαι Έλληνας…
Είμαστε κακομαθημενα τεμπέλικα τσογλάνια που αρνούνται να γίνουν υπέυθυνοι ενήλικες και νομίζουμε πως είμαστε το κέντρο του κόσμου…
 
 


Ένα Παγκόσμιο Εταιρικό Δικαίωμα

Το «Ταμείο αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας», δηλαδή η holding «Ελληνική Εταιρεία Συμμετοχών και Περιουσίας Α.Ε.» όπως θα ονομάζεται, προβλέπεται από το τρίτο μνημόνιο του Ιουλίου του 2015 που υπέγραψε η κυβέρνηση της «πρώτης φοράς αριστεράς» και είναι απόλυτα ανεξάρτητο από το ελληνικό κράτος.
Τον έλεγχο του ξεπουλήματος τον έχει ένα Εποπτικό Συμβούλιο τα μέλη του οποίου ορίζονται και διορίζονται κατόπιν διαταγών των δανειστών- εταίρων της κυβέρνησης. Τα έσοδα του ταμείου από εκποίηση των δημοσίων περιουσιακών στοιχείων πηγαίνουν αποκλειστικά για την αποπληρωμή του «χρέους» της χώρας.
Η «Ελληνική Εταιρεία Συμμετοχών και Περιουσίας Α.Ε» θα αποτελέσει την «ομπρέλα» κάτω από την οποία, με τη μορφή θυγατρικών εταιρειών, θα στεγαστούν οι υπάρχουσες εταιρείες διαχείρισης και συγκεκριμένα το ΤΑΙΠΕΔ, και το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας.
Η  κυβέρνηση  του ΣΥΡΙΖΑ περνάει τις ΔΕΚΟ στο νέο «υπερταμείο»  τη στιγμή που  όχι μόνο δεν έχει στελεχωθεί το διοικητικό του συμβούλιο αλλά  δεν έχει καν συσταθεί και ιδρυθεί η εταιρεία holding! Ανάμεσα στις ΔΕΚΟ που οδεύουν προς πλήρη ιδιωτικοποίηση είναι και το δημόσιο δίκτυο νερού.
Στο σημείο αυτό είναι χρήσιμο να υπενθυμίσουμε πως το ΣτΕ έκρινε αντισυνταγματική τη μεταβίβαση του 34,033% της ΕΥΔΑΠ στο ΤΑΙΠΕΔ στο πλαίσιο της ιδιωτικοποίησης που επιχείρησε η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου με το σκεπτικό πως η μετατροπή της ΕΥΔΑΠ σε ιδιωτική επιχείρηση είναι αντίθετη στα άρθρα 5 και 21 του Συντάγματος, που επιβάλλουν τη μέριμνα του κράτους για την υγεία των πολιτών και κατοχυρώνουν το δικαίωμα στην προστασία της υγείας.
Λόγω της απόφασης αυτής η κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ ακυρώστε την ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ κάτι  που προκάλεσε το θύμο του επικεφαλής του τομέα ανάπτυξης της ισραηλινής εταιρείας Mekorot, Νόαν Γκαλ ο οποίος απείλησε με  προσφυγή κατά της κυβέρνησης για την ανάκτηση των εξόδων που έκανε η εταιρεία του ώστε να της επιτραπεί να συμμετάσχει στο διαγωνισμό. Η Mekorot κλέβει το  80% του νερού των παλαιστινιακών εδαφών και να το πουλά πανάκριβο, όσο και όποτε θέλει, στους Παλαιστίνιους.
Ωστόσο εμείς ή όσοι από εμάς δεν κατέχουν τις απαραίτητες γνώσεις, τι συμπέρασμα μπορούμε να εξάγουμε από όλα αυτά; Υπάρχουν πράγματα που αδυνατούμε να καταλάβουμε; Μήπως όλοι μας δεν έχουμε καταπιαστεί με το να κοπανάμε το κεφάλι μας στον τοίχο διότι δεν βρίσκουμε απαντήσεις που να προσφέρουν εγγυήσεις; Ή μήπως δεν θέτουμε τα σωστά ερωτήματα;
Ας ρωτήσουμε έστω και διστακτικά: πως είναι δυνατόν να χορηγούν το εξωφρενικό δάνειο ύψους 220 δισεκατομμυρίων ευρώ στην Ελλάδα, μια χώρα υπό πτώχευση; Και γιατί;
Η Ελλάδα διέθετε έναν ευρύ δημόσιο τομέα και σε γενικές γραμμές επικερδή. Σχεδόν όλη η δημόσια δραστηριότητα αφορούσε τους λεγόμενους στρατηγικούς τομείς: διυλιστήρια πετρελαίου, ηλεκτρισμός, νερό, τηλεπικοινωνίες, αεροδρόμια, λιμάνια, σιδηρόδρομοι, ναυπηγία, υδροηλεκτρικά φράγματα, ορυχεία τύρφης  κτλ.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα: τα καθαρά κέρδη της Εταιρείας ‘Ύδρευσης και Αποχέτευσης Θεσσαλονίκης  στη χρήση 2015 ξεπέρασαν τα 13 εκατ. Ευρώ ενώ τα καθαρά κέρδη της ΕΥΔΑΠ το 2015 διαμορφώθηκαν στα 43,7 εκατ.
Λαχταριστά κομμάτια πίτας για τα αφεντικά των πολυεθνικών, προσφορά μιας χώρας που είναι δεμένη απέναντι στο ΔΝΤ και σε ένα ευρωπαϊκό καρτέλ πιστωτών. Ο «εκβιασμός» είναι ξεκάθαρος : Για να ξανακερδηθεί η «εμπιστοσύνη των αγορών» ξεπουλάς την χώρα για να εκπληρώσεις τις δεσμεύσεις της σε ότι αφορά την πληρωμή του δανείου.
Στο παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα για να μην εξοντωθεί ένας λαός πρέπει να απολαμβάνει την «εμπιστοσύνη των αγορών». Από την οικονομική του συμπεριφορά απέναντι στις «αγορές» θα εξαρτηθεί αν κερδίσει ή αν γονατίσει. Στο πλαίσιο της σωστής συμπεριφοράς εντάσσεται και η ιδιωτικοποίηση του νερού που αποτελεί μια ακόμα, τεραστίων διαστάσεων, πηγή πλουτισμού ιδιωτικών εταιρειών.
Δημόσια δίκτυα ύδρευσης και παροχής νερού, ακόμα και λίμνες ή ποτάμια, πωλούνται από πρόθυμους διαχειριστές της εξουσίας δημιουργώντας μια καπιταλιστική μονοπωλιακή αγορά που θρέφεται από φτωχούς ανθρώπους.
Το μοντέλο της ιδιωτικοποίησης των δημόσιων υδάτινων πόρων και εξαγορά των δικτύων από ιδιωτικές εταιρείες επιβλήθηκε τις δεκα­ετίας του ’70, ’80 και του ’90, μέσω του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας, ξεκινώντας πρώτα από τις φασιστικές κυβερνήσεις  της Λατινικής Αμερικής και της Νοτίου Αφρικής, που αδιαφορούσαν για τις αντιδράσεις των πολιτών, για να  καταλήξει σιγά-σιγά αυτό το μοντέλο να εφαρμοστεί και στις «ανεπτυγμένες» και «δημοκρατικές» χώρες της φιλελεύθερης Δύσης.
Στην Βαρκελώνη για παράδειγμα, κερδισμένη από την ιδιωτικοποίηση της δημόσιας επιχείρησης ύδρευσης ήταν η πολυεθνική Suez (κατέχει το 5,5% των μετοχών της ΕΥΑΘ)  σε σύμπραξη με την Ισπανική  Agbar. Τα κεφάλαια για να διεγερθεί η διάθεση για επένδυση της κοινοπραξίας Suez- Agbar ήταν μια προσφορά του Ευρωπαϊκού Ταμείου Συνοχής!
Ενώ στην Βολιβία οι φτωχοί κάτοικοι έφτασαν στο σημείο να είναι αναγκασμένοι να πληρώνουν μια ειδική άδεια στις πολυεθνικές (Bechtel– Suez –Nestle) για να συλλέγουν ακόμα και το νερό της βροχής.
Tο 2010 η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ εξέδωσε ψήφισμα για την αναγνώριση ύδρευσης και αποχέτευσης ως ανθρώπινο δικαίωμα, όμως  «η ιδέα ότι το νερό είναι ένα ανθρώπινο δικαίωμα προέρχεται από εξτρεμιστές» σύμφωνα με τον ισχυρισμό του αφέντη των ελεύθερων αγορών και προέδρου της Nestle και της «Φόρμουλα Ένα» Peter Brabeck ο αποκαλούμενος και «Ιερωμένος».
Επιπροσθέτως ο Brabeck είναι μέλος στα διοικητικά συμβούλια της Credit Suisse Group, της L’Oréal, της ExxonMobil, του «Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ»και της «Στρογγυλής Τράπεζας των Ευρωπαίων Βιομηχάνων».
Όμως θα μας εξηγήσει καλύτερα ο μονίμως μαυρισμένος former CEO της Nestlé Group, Peter Brabeck, με αυθεντικό φιλελεύθερο καπιταλιστικό ύφος, πως μια εταιρεία καταλαμβάνει το επίκεντρο της οικονομικής και πολιτικής ζωής της οποιαδήποτε χώρας ορίζοντας ταυτόχρονα  τις ζωές των πολιτών σύμφωνα με τα συμφέροντα των μετόχων της:

Καταλάβαμε;
Ας λογικευτούμε λοιπόν τώρα διότι πρέπει να διατηρήσουμε αμετάβλητο το ανθρώπινο δικαίωμα μας να απολαμβάνουμε «δωρεάν» από τους δέκτες μας τους αγώνες της «Φόρμουλα Ένα».




 imerodromos

Σκληρό καρύδι η δεύτερη φάση του μνημονίου


Όχι. Δεν έχουμε απλή επανάληψη του γνωστού έργου: κλεφτοπόλεμος δηλώσεων και ασυναρτησία για να ακολουθήσει η πλήρης ευθυγράμμιση μόλις λήγουν τα τροϊκανά τελεσίγραφα. Αυτά ίσχυαν στην πρώτη φάση του μνημονίου, στο διάστημα 2010-2015. Τώρα, οι διαδικασίες γίνονται πιο συνοπτικές, χωρίς «πολλά πολλά». Έτσι θα προχωρήσει το γενικό ξεχαρβάλωμα και ξεπούλημα της δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας, θα ερημοποιηθεί η οικονομία, θα εξολοθρευτούν οι μικρομεσαίοι και οι μικροί γενικώς, θα ξαναμοιραστεί η πίτα σε ολιγάρχες (π.χ. ο Μαρινάκης ελέγχει τον Πειραιά και ένα καινούριο κανάλι, ο Σαββίδης την Θεσσαλονίκη κ.λπ.). Ενώ, όσοι από το παλιό κατεστημένο είχαν σχέση με παραγωγικές διαδικασίες θα παραμερίζονται.

Το πολιτικό σύστημα και βεβαίως η κυβέρνηση, υπηρετούν και υπερασπίζονται το ημιαποικιακό – μνημονιακό καθεστώς και κάνουν κάθε τι που προστάζουν οι δυνάστες, χωρίς να ενδιαφέρονται για τίποτα ουσιαστικό που να αφορά τον τόπο, τη χώρα, την κοινωνία. Τώρα, η χειρότερη κυβέρνηση προσπαθεί να περάσει στην αντεπίθεση απέναντι στην αντιπολίτευση. Ο στόχος της; Να δείξει ότι οι άλλοι είναι οι χειρότεροι και δεν δικαιούνται δια να ομιλούν. Νομίζει ότι έτσι θα μετριάσει την οργή που υπάρχει απέναντί της μέσα στην κοινωνία, ότι θα δημιουργήσει αντιπερισπασμούς, επιχειρώντας να συσπειρώσει οπαδούς και φίλους. Γιατί γνωρίζει καλά ότι ο μεγάλος της εχθρός είναι αυτή η υπόκωφη μα εντεινόμενη οργή που νιώθει ο κόσμος απέναντί της.

Οι δημοσκοπήσεις (αυτές που πηγαίνουν πρώτα στο Μαξίμου) δείχνουν τη φθορά και πρέπει γι’ αυτό να υπάρξουν κινήσεις που να την μετριάσουν. Ο Σεπτέμβρης ήταν αρκετά αρνητικός για την κυβέρνηση και ένα μεγάλο μέρος του λεγόμενου «ηθικού πλεονεκτήματος» χάθηκε με την υπόθεση των καναλιών (Καλογρίτσας, Μαρινάκης, Σαββίδης). Η απόσυρση του Καλογρίτσα σηματοδοτεί μια ήττα της κυβέρνησης και γι’ αυτό ετοιμάζεται το μπαράζ της «αντεπίθεσης», των ανοιγμάτων στο «σοσιαλδημοκρατικό χώρο», του επικείμενου ανασχηματισμού και -γιατί όχι- και των εκλογικών αιφνιδιασμών.

Η δεύτερη φάση -το δεύτερο κύμα- του μνημονίου δεν έρχεται όμως μόνο με αναταράξεις στην εγχώρια πολιτική και οικονομική σφαίρα. Έρχεται σε μια στιγμή βαθιών αναδιατάξεων σε ευρωπαϊκό επίπεδο, κλιμάκωσης των περιφερειακών και γεωπολιτικών ανταγωνισμών και με ανοικτά πολλά εθνικά μέτωπα καίριας σημασίας: νησιά, Προσφυγικό, Αιγαίο, Κυπριακό, για να αναφερθούμε μόνο στα πιο ορατά. Άλλωστε, η Ε.Ε., δια των επίσημων οργάνων της, δηλώνει ότι δεν υπάρχει ελληνική κυριαρχία στα νησιά του Αιγαίου (που άλλοι τη θεωρούν ως Νατοϊκή θάλασσα) και μόλις πρόσφατα ο Ερντογάν τόνισε προκλητικότατα πως δεν αποδέχεται τη Συμφωνία της Λωζάνης, θέτοντας έτσι ανοιχτά ζήτημα συνόρων στην περιοχή.

Γελιέται οικτρά όποιος νομίζει ότι αυτά είναι δευτερεύοντα ή επουσιώδη ζητήματα και πως οι μεγάλες μάχες αφορούν και διεξάγονται με εκλογικά τεχνάσματα και με την πολιτική της ατάκας. Τα γκάλοπ και οι εκλογές δεν είναι η μόνη «μορφή πάλης», ευτυχώς ή δυστυχώς…Οι θρυαλλίδες που μπορεί να οδηγήσουν σε εκρήξεις με τεράστιες επιπτώσεις σε όλους τους τομείς είναι ενεργές και δεν θα συμμαζεύονται εύκολα. Όπως ενεργές είναι και οι δυνάμεις που θέλουν να τις πυροδοτήσουν.

Τούτος ο χειμώνας θα είναι δύσκολος. Πολλαπλά δύσκολος…


Πηγή: e-dromos.gr

Η Γερμανία καταρρέει και η Μέρκελ ...

προκαλεί ελληνοτουρκική σύρραξη για αντιπερισπασμό.
Ο Σουλτάνος Ερντογάν επικίνδυνο όργανο στο σατανικό σχέδιό της.
Η γερμανική οικονομία βρίσκεται λίγο πριν την συντριβή και η Μέρκελ έχει ανάγκη απεγνωσμένα από κάτι μεγάλο, όπως είναι ένας ελληνοτουρκικός πόλεμος μετά από κάποιο θερμό επεισόδιο για να στρέψει μακριά από το Βερολίνο τα φώτα της δημοσιότητας. Ο Σουλτάνος Ερντογάν θα μπορούσε να είναι ένα χρήσιμο όργανο στα σατανικά σχέδια της Μέρκελ. Μόλις τον τελευταίο χρόνο η Μέρκελ επισκέφθηκε 2 φορές την Τουρκία. Εδώ όπου κυριαρχούν οι γερμανικές πολυεθνικές-όπως και στην Ελλάδα.
Από τον Ian Ford
Παράλληλα με τις επίσημες συναντήσεις οι μυστικές υπηρεσίες των χωρών τους βρίσκονται διαρκώς σε ανοιχτή γραμμή. Η Γερμανία δεν θα επιτρέψει στον εαυτό της να γίνει η συντριβή της σε καιρό ειρήνης διεθνές θέαμα και περίγελος υψηλής τηλεθέασης.

Ας πάρουμε τα δεδομένα: Η μεγαλύτερη τράπεζα της Γερμανίας η Deutsche Bank, βρίσκεται αιχμάλωτη των αμερικανικών αρχών στις οποίες καλείται να πληρώσει ένα πρόστιμο 14 δις ευρώ. Στην γερμανική τράπεζα καταλογίζεται ότι συνέβαλε στην κρίση του 2008 με το να πουλήσει ενυπόθηκα δάνεια, μειωμένης εξασφάλισης. Η αμερικανική κυβέρνηση προτίθεται να ενάγει την Deutsche Bank για το ποσόν των 14 δισεκατομμυρίων δολαρίων, κατά την Wall Street Journal (WSJ). Το ποσόν αυτό το επιβεβαίωσε μάλιστα και η ίδια η γερμανική τράπεζα, όπως γράφει η Süddeutsche Zeitung.

H δεύτερη σε ενεργητικό μετά την Deutsche Bank γερμανική τράπεζα, η Commerzbank, προανήγγειλε σχέδιο αναδιάρθρωσης που προβλέπει την κατάργηση 9.600 θέσεων εργασίας και τον τερματισμό της καταβολής μερισμάτων, για πρώτη φορά στην ιστορία της!!! H Commerzbank ανακοίνωσε την Πέμπτη ένα σχέδιο αναδιάρθρωσης για την εξοικονόμηση 1,1 δισ. ευρώ ετησίως με ορίζοντα τετραετίας, βάσει του οποίου«έως τα τέλη του έτους 2020» θα έχει ενισχυθεί σημαντικά η κερδοφορία της. Το σχέδιο πέρα από τις 9.600 απολύσεις προβλέπει και 2.300 προσλήψεις σε τομείς των δραστηριοτήτων της που βρίσκονται σε τροχιά ανάπτυξης. Πέρυσι η Commerzbank απασχολούσε περίπου 51.300 εργαζομένους.

H γερμανική κυβέρνηση (με καγκελάριο την Άνγκελα Μέρκελ και υπουργό Οικονομικών τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε) στη δίνη της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2008 είχε παρέμβει για να στηρίξει την Commerzbank και ακόμα κατέχει μερίδιο 15% του μετοχικού κεφαλαίου της τράπεζας.

«Ό,τι μπορεί να γίνει ψηφιακό, θα γίνει ψηφιακό», είχε εξαγγείλει τον προηγούμενο Αύγουστο ο επικεφαλής της Commerzbank Μάρτιν Τσίλκε. Από την πλευρά του ο Χανς-Πέτερ Μπούργκντορφ υπογραμμίζει ότι οι τράπεζες θα πρέπει να προσαρμοστούν στην τεχνολογική εξέλιξη και να ασχοληθούν εντατικά με το θέμα «χρηματοοικονομική καινοτομία». Αυτό, σύμφωνα με τον ίδιο, «σημαίνει επιπλέον ότι θα χρειάζονται αισθητά λιγότερο προσωπικό».
Kι ενώ οι γερμανικές τράπεζες καταρρέουν η δυσαρέσκεια των βουλευτών της Χριστιανικής Ένωσης για την μη επιβεβαιωμένη συμμετοχή του ΔΝΤ στο νέο πακέτο βοήθειας προς την Ελλάδα διογκώνεται.

«Όταν η ομοσπονδιακή βουλή ψήφισε για το τρίτο πακέτο βοήθειας προς την Ελλάδα, η συμμετοχή του ΔΝΤ ήταν προϋπόθεση – όμως ακόμα δεν είναι διασφαλισμένη. Βουλευτές των χριστιανικών κομμάτων CDU και CSU θεωρούν ότι τους εξαπάτησαν» γράφει ηFrankfurter Allgemeine Zeitung στην έκδοση της Παρασκευής, όπως μεταδίδει η DW. Η εφημερίδα σημειώνει αναλυτικότερα: «Νέα οργή από την κοινοβουλευτική ομάδα της Χριστιανικής Ένωσης για τις παρατραβηγμένες προσπάθειες εξυγίανσης της Ελλάδας. Το ό,τι το ΔΝΤ δεν έχει ακόμα εξαγγείλει την συμμετοχή του στο τρίτο πακέτο βοήθειας συμβάλλει στη δυσαρέσκεια.
«Ήταν προϋπόθεση για το τρίτο πακέτο που αποφασίστηκε για την Ελλάδα πέρυσι στη βουλή ότι το ΔΝΤ θα συμμετείχε από την άνοιξη του 2017 – μετά τη λήξη του τρέχοντος πακέτου βοήθειας του ΔΝΤ – και με οικονομικά μέσα’, δήλωσε στην FAZ ο Μίχαελ Φουξ, αναπληρωτής πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας της Χριστιανικής Ένωσης. Το κλειδί κατά την άποψή του είναι και άλλες διαρθρωτικές αλλαγές». Και η εφημερίδα συνεχίζει: «Ο Φουξ δεν είναι ο μόνος που δυσφορεί. Επίσης ο χριστιανοδημοκράτης βουλευτής Κρίστιαν φον Στέτεν και ο πρώην υπουργός Μεταφορών Πέτερ Ράμσάουερ δηλώνουν ότι δεν επαρκούν οι μεταρρυθμίσεις στην Ελλάδα. Το οικονομικό συμβούλιο της CDU ζητά οι πιστώσεις προς την Ελλάδα να σταματήσουν. ‘Μια διάσωση της Ελλάδας δεν μπορεί και δεν θα λειτουργήσει σε αυτό το πλαίσιο δήλωσε ο ΓΓ Βόλφγκανγκ Στάιγκερ στην FAZ. H Ελλάδα βρίσκεται πολύ πίσω σύμφωνα με το πλάνο. Η Κομισιόν συνεχίζει να ανακοινώνει ρόδινα σενάρια ενώ το ΔΝΤ λέει ανοιχτά ότι οι υπάρχουσες εκτιμήσεις δεν είναι ρεαλιστικές και είναι πολύ αισιόδοξες».

Η FAZ καταλήγει: «Στο υπουργείο Οικονομικών και στην ηγεσία της Χριστιανικής Ένωσης παραμένουν χαλαροί παρά τη δυσαρέσκεια των βουλευτών της CDU και της CSU. Βασίζονται στη υπόσχεση του ΔΝΤ να μην εγκαταλείψει την ΕΕ στην αποστολή για την Ελλάδα. Το γεγονός ότι η ομοσπονδιακή βουλή δεν πρέπει να εγκρίνει τόσο γρήγορα νέα μέτρα συμβάλλει πάντως σίγουρα στη χαλαρότητα».

Πίσω από αυτές τις γραμμές συνειδητοποιεί κανείς ότι μαζί με τις γερμανικές τράπεζες που καταρρέουν, καταρρέει και η όποια εμπιστοσύνη τού γερμανικού πολιτικού κόσμου στην ελληνική κυβέρνηση αλλά και στην πολιτική της Μέρκελ απέναντι στην Ελλάδα. Οι Γερμανοί διαπιστώνουν ότι παρά τα δεκάδες δις ευρώ των δανείων προς τη χώρα μας, η Ελλάδα αρνείται τις πραγματικές μεταρρυθμίσεις και βρίσκεται στην ίδια και χειρότερη κατάσταση από την εποχή που ξέσπασε η κρίση.

Το να βρίσκεται η Μέρκελ και η Γερμανία στο επίκεντρο του παγκοσμίου ενδιαφέροντος όπως μοιραία θα συμβεί εάν “πέσουν” τράπεζες όπως η Deutsche Bank και ηCommerzbank, εάν αποδειχθεί επίσης ότι η Μέρκελ υπήρξε ολίγιστη στο να διαχειριστεί κρίσεις όπως η ελληνική και το προσφυγικό, σ΄αυτή την περίπτωση το γερμανικό οικοδόμημα κινδυνεύει με συντριβή ένα χρόνο πριν τις εθνικές εκλογές στη Γερμανία.
 
Κι εδώ αναλαμβάνει δράση ο Ταγίπ Ερντογάν προκαλώντας ανάφλεξη με την Ελλάδα. Τότε το παγκόσμιο ενδιαφέρον στρέφεται στη Μεσόγειο και η Γερμανία παίρνει το χρόνο που χρειάζεται για να μπαλώσει τα χάλια των τραπεζών της. Στο μεταξύ το τίμημα για την Ελλάδα (και πιθανόν και για την Τουρκία) θα είναι ασύλληπτο σε ιστορικό μέγεθος.
 
Βρισκόμαστε στην κόψη του ξυραφιού κι αυτή τη φορά ο κλοιός σφίγει από παντού γύρω μας…
 

Το ιλιγγιώδες ποσό των 26-35 δις ετησίως πληρώνουμε για χρέη


Aπό τα οποία το 90% επιστρέφει στους δανειστές
Είναι αδιανόητο αυτό που συμβαίνει στη χώρα μας σήμερα. Όπως ανακοινώθηκε επίσημα στο τελευταίο Eurogroup, η Ελλάδα πληρώνει για τόκους και χρεολύσια το 15% μέχρι το 2020 και στη συνέχεια το 20% του ΑΕΠ.
Αυτό σημαίνει περίπου 26-27 δις στην πρώτη περίπτωση και 35-36 δις στη δεύτερη!

Από τα ιλιγγιώδη αυτά ποσά, το 95%, επιστρέφει στους δανειστές για αποπληρωμές τοκοχρεωλυσίων, σε ένα φάυλο κύκλο συνεχούς μεγένθυνσης του χρέους λόγω της προσθήκης επιτοκίων στα νέα δάνεια.Είναι πρωφανές ότι όχι μόνο η καταρρέουσα Ελλάδα, αλλά οποιαδήποτε χώρα στον κόσμο, ακόμα και οι πλουσιότερες, δεν είναι σε θέση να καταβάλλουν τέτοια δυσθεώρατα ποσά για αποπληρωμές δανείων.

Το Eurogroup παγίωσε επίσης τη γνωστή θέση των δανειστών για υποχρεωτικό πλεόνασμα του κρατικού προϋπολογισμού της τάξης του 3,5% ετησίως, ένα πλεόνασμα που είναι αδιανόητο να επιτευχθεί απο μια χώρα που βρίσκεται σε κατάσταση μόνιμης ύφεσης και οικονομικής παράλυσης.

Αν υποθέσουμε ότι το 3,5% του πλεονάσματος του κρατικού προϋπολογισμού αντιστοιχεί περίπου στο 2-3% του ΑΕΠ, τότε παραμένει ένα μεγάλο χάσμα από το 2-3% μέχρι τα ποσά του 15% και 20% του ΑΕΠ που πρέπει να πληρώνουμε ετησίως για χρέη. Από που θα βρεθεί η διαφορά;

Συμπεραίνουμε ότι η διαφορά προβλέπεται να καλυφθεί από το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας μέσω του "Υπερταμείου", του αφελληνισμού των Ελληνικών τραπεζών και επιχειρήσεων και την αξιοποίηση των μεγάλων κοιτασμάτων υδρογοναθράκων που λέγεται ότι υπάρχουν στη χώρα μας.

Η χώρα μας έχει μεταβληθεί πλέον σε κάτι χειρότερο από τις Banana Republics και μάλιστα με αριστερή ταμπέλα διακυβέρνησης, ώστε να ευτελίζονται πλήρως οι έννοιες, οι αξίες, αρχές, οι ιδεολογίες.
 
 Του Θεόδωρου Κατσανέβα
 
   freepen

Τι σημαίνει η αμφισβήτηση της Συνθήκης της Λωζάννης από τον Erdogan



Πότε ήταν περισσότερο ειλικρινής ο Tayyip Erdoğan; Στο μήνυμά του τον περασμένο Ιούλιο για την 93η επέτειο από την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάννης, την οποία χαρακτήριζε αποτύπωση στο επίπεδο του διεθνούς δικαίου της “νίκης” που είχε προηγουμένως πετύχει “το ένδοξο τουρκικό έθνος” στο πεδίο των μαχών “με την πίστη, το κουράγιο και την αποφασιστικότητά του”; Ή χθες Πέμπτη, όταν σε συγκέντρωση τοπικών αιρετών αξιωματούχων υποστήριξε ότι η Συνθήκη της Λωζάννης “επιβλήθηκε” στην τουρκική πλευρά και ότι αυτοί που τότε διαπραγματεύτηκαν για λογαριασμό της “δεν στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων”, με αποτέλεσμα να χαθούν νησιά καταπρόσωπο στις μικρασιατικές ακτές και να κληροδοτηθούν προβλήματα (υφαλοκρηπίδα, εναέρια και θαλάσσια δικαιοδοσία) που ακόμη αντιμετωπίζουν οι σημερινοί ιθύνοντες;
           Του Κώστα Ράπτη

Συμβαίνει βέβαια επικεφαλής της τουρκικής αντιπροσωπείας (που “δεν στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων”) να ήταν στην Διάσκεψη της Λωζάννης, ο Ισμέτ πασάς, μετέπειτα İsmet İnönü, στενός συνεργάτης και διάδοχος του Mustafa Kemal Atatürk, δεύτερος Πρόεδρος της Τουρκικής Δημοκρατίας (1938-1950) και αργότερα πρωθυπουργός (1961-1965), μετά το πραξικόπημα που ανέτρεψε την κυβέρνηση Menderes….

Ασφαλώς δεν είναι αμελητέο, σε μια τόσο λεπτή συγκυρία και σε μια τόσο δοκιμαζόμενη περιοχή, να αναπτύσσεται, έστω και εν παρόδω, “αναθεωρητική” φιλολογία για μια συνθήκη, που τερμάτισε υπερδεκαετείς αιματηρές εχθροπραξίες, θεωρήθηκε στον καιρό της υπόδειγμα επίλυσης συγκρούσεων (ακόμη και με την βάρβαρη, για τα σημερινά μας κριτήρια, επιλογή της υποχρεωτικής ανταλλαγής των πληθυσμών) και καθορίζει τα σύνορα που ισχύουν εδώ και εννέα δεκαετίες.

Όμως ο στόχος του Erdoğan δεν είναι η… ανάκτηση των ελληνικών νησιών του Αιγαίου – που άλλωστε εκχωρήθηκαν από την Οθωμανική Αυτοκρατορία με τη Συνθήκη του Λονδίνου το 1913 και δεν διεκδικήθηκαν από την τουρκική αντιπροσωπεία στη Λωζάνη για προφανείς δημογραφικούς λόγους.
Η πολεμική του Τούρκου προέδρου αποβλέπει στο εσωτερικό και δη στο ξαναγράψιμο της ιστορίας, με “αποκαθήλωση” της γενιάς των ιδρυτών της Τουρκικής Δημοκρατίας και εξύψωση του ιδίου σε ρόλο ηγέτη ενός νέου “Αγώνα Εθνικής Ανεξαρτησίας”, απέναντι σε εσωτερικούς και εξωτερικούς εχθρούς που απεργάζονται την ανατροπή του και τον διαμελισμό της χώρας.

Πολύ χαρακτηριστικά, η επίμαχη αποστροφή του Τούρκου προέδρου αποτελούσε τμήμα του ευρύτερου επιχειρήματος ότι η αποτυχία του πρόσφατου πραξικοπήματος αποτελεί μια νέα “Ημέρα της Ανεξαρτησίας” και η 15η Ιουλίου θα καθιερωθεί ως επίσημη αργία. Ήδη για τους μαθητές των τουρκικών σχολείων η νέα σχολική χρονιά άρχισε με τη διανομή εγχειριδίου για το αποτυχημένο πραξικόπημα, προλογιζόμενου από τον ίδιο τον Erdoğan.
Στην κρίσιμη μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα συγκυρία κατά την οποία όλες οι πολιτικές συμμαχίες επαναπροσδιορίζονται και ο τουρκικός κρατικός μηχανισμός “κανιβαλίζει” τον εαυτό του, με εκτατεμένες εκκαθαρίσεις, η ανάπτυξη ενός νέου “εθνικού αφηγήματος” επείγει.

Η κεμαλιστική αντιπολίτευση αντιλαμβάνεται το διακύβευμα και αντιδρά αναλόγως. Η βουλευτίνα Αγκύρας του Λαϊκού Ρεπουμπλικανικού Κόμματος (και εγγονή του İnönü) Gülsün Bilgehan προέτρεψε τον Erdoğan να μελετήσει την Ιστορία σχετικά με την συνθήκη που αποτελεί την ληξιαρχική πράξη γεννήσεως της Τουρκικής Δημοκρατίας, ενώ ο βουλευτής Κωνσταντινουπόλεως του ίδιου κόμματος Gürsel Tekin έκανε λόγο για “ντροπή” και ο συνάδελφός του από την ίδια περιφέρεια, Mahmut Tanal παρατήρησε ότι η αμφισβήτηση της Λωζάννης συνιστά αποδοχή των διομολογήσεων και της αποικιοκρατίας – δηλ. της μοίρας που ακολούθησαν χώρες σαν τη Συρία, το Αφγανιστάν και το Πακιστάν.

Όμως ο Erdoğan οραματίζεται μία “νέα Τουρκία” – θα μπορούσε να πει κανείς μια “Δεύτερη Τουρκική Δημοκρατία”, σε αντικατάσταση αυτής που ιδρύθηκε το 1923, αλλά με άρση της ρήξης που προέκυψε τότε με το οθωμανικό παρελθόν. Καθόλου τυχαία, το έτος 2023, όταν η Τουρκική Δημοκρατία θα έχει συμπληρώσει εκατό χρόνια ζωής και το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης μόλις… 21 χρόνια στην εξουσία, προβάλλει ως το μεγάλο ορόσημο και των φαραωνικών κατασκευαστικών έργων που προωθεί ο Τούρκος πρόεδρος.

Κατά τα λοιπά, με τις χθεσινές αναφορές του ο Erdoğan υποδαυλίζει αντιδυτικές φοβίες, όταν υποστηρίζει ότι η συνθήκη της Λωζάννης μπορεί να θεωρείται ως επιτυχία μόνο επειδή είχε προηγηθεί η απείρως δυσμενέστερη για την τουρκική πλευρά Συνθήκη των Σεβρών – και ιδίως όταν κινδυνολογεί ότι μια “νέα και χειρότερη Συνθήκη των Σεβρών” θα ανέμενε την Τουρκία σε περίπτωση νίκης του (προφανώς ξενοκίνητου) πραξικοπήματος. Όμως το σύνδρομο της καχυποψίας απέναντι στις “δυτικές επιβουλές” διακατέχει διαχρονικά τόσο τους “κοσμικούς” όσο και τους “ισλαμιστές” της τουρκικής πολιτικής – που κατά τα λοιπά αλληλοκαταγγέλλονται ως ενεργούμενα των εχθρών του έθνους.

Είναι ενδεικτικό ότι τα τελευταία χρόνια έχει αναπτυχθεί στην γείτονα, κυρίως μέσω Διαδικτύου, μια συνωμοσιολογική παραφιλολογία που θέλει την Συνθήκη της Λωζάnνης να εκπνέει, βάσει μυστικού προσαρτήματος, με την συμπλήρωση εκατό ετών από την υπογραφή της. Για τους κεμαλιστικών τάσεων διακινητές αυτής της φήμης, αυτό θα σημάνει εκτεταμένες απώλειες εδαφών, με δημιουργία ανεξάρτητου Κουρδιστάν και συγκρότηση ενός “Ορθόδοξου Βατικανού” πέριξ του Φαναρίου, με αντάλλαγμα ενδεχομένως την προσάρτηση της Δυτικής Θράκης. Αντίθετα, για τους πιο φιλοκυβερνητικούς η “επικείμενη εκπνοή της Συνθήκης της Λωζάνης” θα ανοίξει τον δρόμο της εκμετάλλευσης των τουρκικών υδρογοναθράκων και της προσάρτησης της Μοσούλης.

Υπενθυμίζεται ότι τα πιο ακανθώδη ζητήματα που ταλάνισαν τη διάσκεψη της Λωζάννης αφορούσαν το μέλλον της Μοσούλης (αξεδιάλυτα συνδεδεμένο με το κουρδικό ζήτημα και τον μονοεθνικό ή πολυεθνικό χαρακτήρα της μελλοντικής Τουρκίας), καθώς και την τύχη των Στενών και την πρόσβαση στη Μαύρη Θάλασσα. Από μιαν άποψη, η αναθεωρητική φιλολογία έχει μιαν εξαιρετική επικαιρότητα – τουλάχιστον σε εκείνη την πλευρά των συνόρων όπου καταρρέουν ολόκληρα κράτη και οι τουρκικές δυνάμεις ήδη επιχειρούν εκτός της εθνικής τους επικράτειας…

capital.gr

Άθλιοι Φύλακες



Στον κόσμο του ευρώ, του χρέους και των μνημονίων, η καταστροφή της ελληνικής οικονομίας και των πολιτών συνεχίζεται με αυξανόμενους και εντεινόμενους ρυθμούς. 
 
Όλο και περισσότερο, αντί να μιλάμε για σχετική εκμετάλλευση και σχετική φτώχεια των εργαζόμενων μαζών που, έτσι κι αλλιώς, είναι κανόνας στα πλαίσια του συστήματος της μισθωτής εργασίας (καπιταλισμός), μιλάμε για γενικευμένη, απόλυτη δυστυχία. Ο αριθμός των ανέργων βρίσκεται στα 2,5 εκατομμύρια, αν υπολογίσουμε και την «κρυφή» ανεργία, δηλαδή τους πραγματικούς ανέργους που δεν μπορούν να εγγραφούν στα μητρώα του ΟΑΕΔ. Ο αριθμός των αστέγων βρίσκεται στις 30,000 σύμφωνα με δήλωση της γνωστής Θεανώς, άρα δικαιούμαστε να πιστέψουμε ότι είναι πολύ μεγαλύτερος. Οι Έλληνες άστεγοι αποτελούν το 68-72% αυτού του αριθμού. 100,000 καρκινοπαθείς και άλλοι σοβαρότατα άρρωστοι δεν μπορούν να προμηθευτούν τα φάρμακά τους. 
 
Η βρεφική θνησιμότητα έχει αυξηθεί κατά 43% και τίποτα δεν δείχνει ότι δεν θα αυξηθεί ακόμα περισσότερο. Παρά τις καλές θελήσεις ομάδων που προσπαθούν να εμποδίσουν πλειστηριασμούς σπιτιών, οι πλειστηριασμοί διεξάγονται κανονικά είτε με τον κλασσικό τρόπο είτε με ηλεκτρονικό. Κάθε μέρα οικογένειες πετιούνται στον δρόμο. Κάθε τόσο οικογένειες αφήνουν τα παιδιά τους σε φιλανθρωπικά ιδρύματα και οικογενειακές ΜΚΟ, όχι για να σώσουν το εξοχικό, το Χιουντάϊ ή το Home Cinema της οικογένειας, αλλά γιατί δεν μπορούν να τους παρέχουν τροφή. Τα εθνικά προβλήματα που αφορούν στην μοίρα της εδαφικής ακεραιότητας και εκατομμυρίων ανθρώπινων υπάρξεων έχουν πάρει ένα δρόμο χωρίς έλεος.
Οι στατιστικές που δείχνουν τον χαμό ανθρώπινων ζωών δεν έχουν τέλος. Οι προβλέψεις για χαμό ακόμα περισσότερων φορούν την δικαιολογημένη αλαζονεία της βεβαιότητας. Εδώ βασιλεύουν οι Τέσσερις Ιππότες της Αποκάλυψης.

Κάποιος, μέσα στην απόγνωσή του, θα μπορούσε να θέσει το, απελπισμένο και χωρίς νόημα, ερώτημα: μα καλά, πως επιτρέπεται να γίνονται όλα αυτά; Τι κάνει η κυβέρνηση; Η αντιπολίτευση; Η ΕΕ του «παγκόσμιου χωριού» μας; Οι «Αλληλέγγυοι»; Η «Πράξις»; Το «Χαμόγελο του παιδιού»; Οι «Γιατροί χωρίς σύνορα»; Τα «Open borders»; Οι υπόλοιπες ανθρωπιστικές ΜΚΟ; Η Διεθνής Αμνηστία; Ο Σόρος; Ο Σώρρας; Οι υπόλοιποι φίλοι των δυστυχούντων; Η εθνικόφρων Δεξιά και η πιο εθνικόφρων ακροδεξιά; Ο, από το «DNA» του, γενναιόψυχος, ξένιος Έλλην; Η φιλεύσπλαχνη, πανευλαβής Εκκλησία;Και, κυρίως, τι κάνει η, έχουσα το «ηθικό πλεονέκτημα», αντιφασιστική, αντιρατσιστική και πολυπολιτισμικόφρων Αριστερά; Που είναι οι Φύλακες, τέλος πάντων;
Ο απεγνωσμένος δεν μπορεί να δει ότι οι Φύλακες είναι πάρα πολύ απασχολημένοι. Ότι έχουν πάει παραδίπλα κι αγωνίζονται για τα «ανθρώπινα δικαιώματα και την κοινωνική δικαιοσύνη». Έχουν αφιερώσει την ζωή τους στα ιδανικά του αφηρημένου «Ουμανισμού» και του συγκεκριμένου κοσμοπολιτισμού, αλλά ο τιποτένιος μελλοθάνατος δεν μπορεί να το καταλάβει αυτό. Οι μελλοθάνατοι δεν έχουν φαντασία και είναι πολύ πεζοί, χυδαίοι και - γιατί όχι; - πιθανόν ρατσιστές. Οι μελλοθάνατοι!

Η σημερινή «αριστερά» έχει χρεοκοπήσει. Όχι μόνο η μερίδα της που κυβερνά, αλλά και η συντριπτική πλειοψηφία της υπόλοιπης. Αν δούμε την ιστορία της θα διαπιστώσουμε ότι, ύστερα από την εποποιία της Εθνικής Αντίστασης του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, την υπογραφή της συμφωνίας της Βάρκιζας και την προδοσία σε βάρος του Άρη Βελουχιώτη και άλλων αληθινών αγωνιστών, ύστερα από την προδοσία σε βάρος εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων που θυσίασαν περιουσίες, οικογένειες, ελευθερία και ζωές, όλα τα σχέδιά της ήσαν μακριά από τα ιστορικά συμφέροντα της εργατικής τάξης και των συμμάχων της. Η ιδεολογία και η πολιτική εκείνης της αριστεράς έχουν κληροδοτηθεί με διάφορους τρόπους στην πλειοψηφία των σημερινών κομμάτων της.

Η «Αριστερά» μας  και το πολιτικό προσωπικό της – κοινοβουλευτικό και εξωκοινοβουλευτικό – βασικά μικροαστικής και μεσοαστικής προέλευσης όλα αυτά τα χρόνια, βεβαιωμένα πια, δεν κατόρθωσε να αποκτήσει βαθιές και σταθερές επαφές και ρίζες ούτε μέσα στην ελληνική εργατική τάξη, ούτε στη «φτωχομεσαία» αγροτιά (όπως λέει και το ΚΚΕ), ούτε γενικά στις πλατιές εργαζόμενες μάζες. Δεν ασχολήθηκε σοβαρά, με υπομονή κι επιμονή με τα προβλήματα τους. Ασχολήθηκε και προσπάθησε να κατοχυρώσει την ταυτότητά της με τα προβλήματα και ενδιαφέροντα του κοινωνικού της χώρου: αυτά των μικρομεσαίων και μεσαίων στρωμάτων.

Και σήμερα η ιδεολογία, τα προγράμματα και η πολιτική πρακτική της πλειοψηφίας των αριστερών κομμάτων, οργανώσεων, ομάδων, τάσεων κ.λπ. δεν εκφράζουν την εργατική τάξη και τα φτωχά στρώματα που πλήττονται από την τρέχουσα κατάσταση. Έχουν υποταχθεί πλήρως στα σχέδια και αξιώματα της παγκοσμιοποίησης και στην γερμανική πολιτική που διαμεσοποιείται με το ευρώ. Το δηλώνουν είτε δημόσια, αλλά με συγκεκαλυμμένο λόγο είτε μέσω των πολιτικών τους πρακτικών που προκαλούν και προωθούν την διάσπαση κάθε συλλογικής διαδικασίας και κάθε κοινής προσπάθειας που εκδηλώνεται ενάντια στους δολοφόνους των λαών. Έχουν στραφεί ενάντια στην κοινωνική αριστερά, δηλαδή ενάντια στις κοινωνικές δυνάμεις της προόδου και της δημοκρατίας. 
 
Σήμερα, όπως έκαναν και παλιότερα, ψάχνουν να βρουν κοινωνικά ερείσματα σε εκείνα τα αλλοτριωμένα μικρομεσαία και μεσαία στρώματα που αδιαφορούν για την κατάσταση των εργαζομένων και τους απασχολούν τα προβλήματα της οικολογίας, του υποκριτικού ανθρωπισμού, της κάλπικης αλληλεγγύης, των LGBT, της πολυπολιτισμικότητας, της νομιμοποίησης ή όχι των ναρκωτικών, της πολιτικής «ορθότητας» κ.λπ, κ.λπ. Τα περισσότερα αριστερά κόμματα, οι αριστερές οργανώσεις, τάσεις κ.λπ., παραγνωρίζουν ή αποκρύπτουν ότι η καμπάνια γύρω από αυτά τα ζητήματα έχει ενορχηστρωθεί με σειρά αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κι έχει ενισχυθεί οικονομικά, ιδεολογικά και πολιτικά από τα ίδια Ευρωπαϊκά κέντρα που έχουν διαθέσει σημαντικά κονδύλια για τέτοια προγράμματα σε σχολεία, ΜΚΟ κ.λπ., με σκοπό να χαθεί κάθε ίχνος πολιτικής σκέψης από τον ελληνικό λαό, να διαλυθεί η συνοχή του, να αποτύχει κάθε υγιής προσπάθεια αποτίναξης των αλυσίδων και, τελικά, να καταστεί ανίσχυρη κάθε προσπάθεια που θα αποσκοπεί σε εξέγερση και επανάσταση.

Τα περισσότερα κόμματα, οργανώσεις, ομάδες, τάσεις κ.λπ. της αριστεράς αντιμετωπίζουν το μεταναστευτικό-προσφυγικό πρόβλημα με μια ανήθικη, μικροαστική ηθική υποκριτικής συμπόνιας και αρνούνται πεισματικά να στραφούν με πολιτικές πρακτικές ενάντια στις αιτίες που το προκαλούν και τους κοσμοπολίτες ενόχους. Αντίθετα σαμποτάρουν με κάθε ευκαιρία και κάθε τρόπο τις δυνάμεις που αποκαλύπτουν τις συνέπειες αυτού του ζητήματος για την εργατική τάξη και τους συμμάχους της και που προσπαθούν να δημιουργήσουν τις διαλεκτικές προϋποθέσεις για την επίλυσή του.
Τα περισσότερα κόμματα, οργανώσεις, ομάδες, τάσεις κ.λπ. της αριστεράς δεν παίρνουν σαφή θέση για τους ενόχους της συμφοράς που πλήττει τους λαούς της Μέσης Ανατολής, δεν αποκαλύπτουν με κάθε τρόπο και κάθε ευκαιρία τους ενόχους και δεν στρέφονται ενάντια τους με κάθε τρόπο και κάθε ευκαιρία.
 
Σαν αποτέλεσμα της άρνησης της αριστεράς να επιλέξει διαλεκτική λύση και δράση και, ταυτόχρονα, του πολυεπίπεδου πολέμου που έχει εξαπολυθεί από τις δυνάμεις της παγκοσμιοποίησης ενάντια στις υγιείς δυνάμεις της κοινωνίας, δυσκολεύονται οι προσπάθειες για προοδευτική και επαναστατική δράση, επιδεινώνονται τα προβλήματα, επικρατεί ο ρατσισμός σε βάρος της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού και τρέφεται ο φασισμός. Η «Αριστερά» μας παραβλέπει και τις αιτίες της γιγάντωσης του φασισμού, συνεχίζει την αυτοαναφορά και τον αυτοθαυμασμό της και εκτονώνεται με τους συνηθισμένους «αντιρατσιστικούς» και «αντιφασιστικούς» βερμπαλισμούς. 
Την ίδια στιγμή οι θέσεις του ΚΚΕ για το πρόβλημα ξεκαθαρίστηκαν δημόσια από τον Γ.Γ. του. 1) Ξεκάθαρο «ναι» στην παραμονή στο ευρώ (σ.τ.Σ. με σωρό δικαιολογιών, αλιευθείσες από την προπαγάνδα της κυβέρνησης και της Δεξιάς) 2) μόνο στον σοσιαλισμό θα λυθούν τα προβλήματα. (σ.τ.Σ. μέχρι τότε, ευρωφασισμός και μούγκα). 

Σήμερα το σημείο στρατηγικής σημασίας για την εργατική τάξη και την συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού είναι η ανάπτυξη ενός μετώπου, όσο πλατύτερου γίνεται, από όλες τις κοινωνικές δυνάμεις που πλήττονται από το ευρώ και τα μνημόνια, ανεξάρτητα από το τι ψηφίζει κάθε άτομο στις εθνικές εκλογές. Σήμερα ο στόχος που εμπεριέχει και συμπυκνώνει την δυναμική κάθε επαναστατικής δράσης είναι ο στόχος για την δημιουργία ενός τέτοιου μετώπου, που θα απελευθερώσει τον ελληνικό λαό από τα δεσμά της παγκοσμιοποίησης και, με τις κατάλληλες πολιτικές, θα αναδείξει την εργατική τάξη σαν ηγεμονική-διευθυντική δύναμη της κοινωνίας. Οι προοπτικές που γεννά η δημιουργία ενός τέτοιου κινήματος είναι ακριβώς ό,τι τρέμει το σύστημα της μισθωτής εργασίας μαζί με τους «αριστερούς» και δεξιούς διορθωτικούς μηχανισμούς του.  


γράφτηκε στον Τοιχο

Μέρες ορόσημα..

     Κι αφού πήγε κι έδυσε καλά-καλά ο ήλιος προς την Εσπερία,
     ..κι αφού όλο το βράδυ γύρισε κάτω απ΄τη γή,
     ..ξεφύτρωσε τσουπ! πίσω μας το πρωί, εξ Ανατολών, κομίζοντας μιά νέα μέρα, τη σημερινή.
     Σιγά την μέρα θα πείτε. Μιά μέρα σαν όλες τις άλλες.
     Τριακοστή Σεπτεμβρίου του 2016. Πφφφφ!
     Κι όμως.
     Σήμερα είναι μιά μέρα σημαντική, χιλιάδες φορές σημαντική.

     Σήμερα κάπου κάποιος γεννήθηκε, κι έγινε αυτή η μέρα ορόσημο για την υπόλοιπη ζωή του.
     Κάποιος κάπου πέθανε κι έγινε η μέρα αυτή ορόσημο για τους στενά δικούς του.
     Κάποιος γνώρισε τον έρωτα της ζωής του, και κάποιος χώρισε.
     Κάποιος έχασε τη δουλειά του και κάποιος προσλήφθηκε.
     Κάτι κάποιος τελείωσε, και κάτι κάποιος άρχισε.
     Ένα ταξίδι ξεκίνησε, και ένα τελείωσε. Το ίδιο και μιά φιλία.
     Κάποιος αγόρασε κάτι.
     Κάποιος άλλος γκρέμισε κάτι. Μπορεί τα όνειρα της ζωής του. Ή μπορεί, τα όνειρα της ζωής κάποιου άλλου.
     Πτυχία αποχτήθηκαν, χρήματα. Και χρήματα χάθηκαν.
     Μιά πρόβα κάπου ξεκίνησε, και μία παράσταση κάπου τέλειωσε.
   
     Υπάρχουν χιλιάδες, εκατομμύρια λόγοι που η μέρα τούτη, η τριακοστή του Σεπτέμβρη του 2016, είναι χιλιάδες φορές σημαντική, είναι ορόσημο.
     Δεν έχει σημασία αν δεν είναι για 'μας. Είναι για κάποιους άλλους.
     Για 'μας ίσως νάναι η αυριανή μέρα.   Ή ποτέ.   Ή, κάθε μέρα αφού ζούμε.
     Αλλά όλες οι μέρες είναι χιλιαδες φορές σημαντικές. Και καμία δεν θάναι πιά η τριακοστή Σεπτέμβρη του 2016.
     Καμιά δεν θα γυρίσει να γίνει περισσότερο ή λιγότερο σημαντική για  'μας.
     Θα είναι για πάντα τόσο σημαντική όσο την φτιάχνουμε εμείς σήμερα.

     Σήμερα το σχόλιο δεν έχει πολιτική και πολιτικούς. Δεν έχει χώρο για καθάρματα.
     Έχει χώρο μόνο για τη ζωή μας, για την κάθε μέρα, για την 30η Σεπτεμβρίου του 2016,
     ..που δεν πρέπει κι αυτή να τους την χαρίσουμε.
     Ας σταματήσουμε να τους χαρίζουμε μέρες που είναι για χιλιάδες λόγους σημαντικές.
     Ας ζήσουμε για 'μας.
     Ας ζήσουμε!..

     Υ.Γ.  Αν αναρωτιέστε τί είναι πιά αυτή η 30η Σεπτεμβρίου του 2016, και φαγώθηκε το blog με δαύτη, τίποτα δεν είναι. Μιά μέρα σαν όλες τις άλλες. Μιά μέρα απ' την πεπερασμένη ζωή μας.
     Για το blog είναι κάτι λίγο παραπάνω. Λίγο όμως. Μιά μικρή επέτειος. Σήμερα το blog ολοκληρώνει τα τέσσερα χρόνια του.
     Παρά τόσο όμως έφτασε να μην ξεκινήσει από αύριο τον πέμπτο του χρόνο. Είχε αποφασίσει να τελειώσει εδώ.
     Θα συνεχίσει όμως να υπάρχει, τουλάχιστον όσο ακόμη διαθέτει ψυχικά αποθέματα, όσο νομίζει πως έχει κάτι να πεί.  Όχι απαραίτητα στους άλλους, σε 'σας. Ίσως κάτι να έχει να πεί στον εαυτό του. Κάτι να διορθώσει. Κάτι να εξιλεωθεί. Και κάτι να πεί πως έκανε.
     Αυτά.
     Καλό Σαββατοκύριακο..

   
       

Θα σκεφτείς δεύτερη φορά προτού κλέψεις την εφορία με τις νέες ποινές!



Ποινές φυλάκισης, οι οποίες στην πλειονότητά τους υπερβαίνουν τα δύο χρόνια για διάπραξη φοροδιαφυγής, προβλέπουν οι νέες διατάξεις του ποινολογίου της εφορίας.

Ο γενικός γραμματέας Δημοσίων Εσόδων υπενθυμίζει: σοβαρές φορολογικές παραβάσεις –αποκρύψεις φόρου εισοδήματος, εκδόσεις εικονικών ή πλαστών τιμολογίων κλπ- τιμωρούνται με ποινές φυλάκισης. Η αναλυτική πολυσέλιδη εγκύκλιος που υπέγραψε ο Γιώργος Πιτσιλής συνοψίζει ουσιαστικά τα όσα προβλέπει η νομοοθεσία. Η δημοσίευση της στην παρούσα συγκυρία, εκτός από… ενημερωτικό χαρακτήρα εντάσσεται σε μια προσπάθεια που έχει ξεκινήσει εδώ και μήνες να …σφίξουν τα λουριά για να ενισχυθούν τα φορολογικά έσοδα.

Οι ποινές είναι συνδεδεμένες με τα ποσά των φορολογικών παραβάσεων. Στο ΦΠΑ και στους έμμεσους φόρους για παράδειγμα, προβλέπονται από δύο χρόνια φυλάκιση για παραβάσεις από τις οποίες το δημόσιο ζημιώνεται κατά 50.000 ευρώ και πάνω. Για παραβάσεις που αφορούν στον φόρο εισοδήματος ή στον ΕΝΦΙΑ οι ποινές φυλάκισης άνω των δύο ετών επιβάλλονται ότι η «αξία» της φορολογικής παράβασης ξεπερνά τις 100.000 ευρώ. Ακόμη και για παραβάσεις που αφορούν σε έκδοση εικονικών ή πλαστών στοιχείων, προβλέπονται ποινές που ξεκινούν από τους τρεις μήνες, ακόμη και αν δεν υπάρχει φορολογικό αντικείμενο.
Ειδικότερα, στην εγκύκλιο προσδιορίζεται το έγκλημα της φοροδιαφυγής ανά κατηγορία φόρου, καθώς και οι ποινές που επιβάλλονται ανά περίπτωση.
Ορίζεται ότι:
1. Έγκλημα φοροδιαφυγής στο φόρο εισοδήματος, στον ενιαίο φόρο ιδιοκτησίας ακινήτων (ΕΝ.Φ.Ι.Α.) ή στον ειδικό φόρο ακινήτων (Ε.Φ.Α.), διαπράττει, όποιος με πρόθεση, προκειμένου να αποφύγει την πληρωμή των παραπάνω φόρων, αποκρύπτει από τα όργανα της Φορολογικής Διοίκησης, φορολογητέα εισοδήματα από οποιαδήποτε πηγή ή περιουσιακά στοιχεία, ιδίως παραλείποντας να υποβάλει δήλωση ή υποβάλλοντας ανακριβή δήλωση ή καταχωρίζοντας στα λογιστικά αρχεία εικονικές δαπάνες ή επικαλούμενος στη φορολογική δήλωση τέτοιες δαπάνες, ώστε να μην εμφανίζεται φορολογητέα ύλη ή να εμφανίζεται αυτή μειωμένη.

Αυτά τα εγκλήματα φοροδιαφυγής τιμωρούνται, ανά είδος φόρου, ως εξής:

- Με ποινή φυλάκισης τουλάχιστον δύο ετών, εφόσον ο φόρος που αναλογεί στα φορολογητέα εισοδήματα ή στα περιουσιακά στοιχεία που έχουν αποκρυβεί, υπερβαίνει, ανά φορολογικό ή διαχειριστικό έτος, τις 100.000 ευρώ και
- με ποινή κάθειρξης, εφόσον, κατά τα ως άνω, το ποσό του φόρου υπερβαίνει, τις 150.000 ευρώ.
2. Έγκλημα φοροδιαφυγής στο φόρο προστιθέμενης αξίας, στο φόρο κύκλου εργασιών, στο φόρο ασφαλίστρων και στους παρακρατούμενους και επιρριπτόμενους φόρους, τέλη ή εισφορές διαπράττει, όποιος με πρόθεση, προκειμένου να αποφύγει την πληρωμή αυτών, δεν αποδίδει ή αποδίδει ανακριβώς ή συμψηφίζει ή εκπίπτει ανακριβώς τους παραπάνω φόρους, τέλη ή εισφορές, καθώς και, όποιος παραπλανά τη Φορολογική Διοίκηση με την παράσταση ψευδών γεγονότων ως αληθινών ή με την αθέμιτη παρασιώπηση ή απόκρυψη αληθινών γεγονότων και δεν αποδίδει ή αποδίδει ανακριβώς ή συμψηφίζει ή εκπίπτει ανακριβώς αυτούς ή λαμβάνει επιστροφή, καθώς και όποιος διακρατεί τέτοιους φόρους, τέλη ή εισφορές.

Το έγκλημα φοροδιαφυγής στο ΦΠΑ τιμωρείται:
- Με ποινή φυλάκισης τουλάχιστον δύο ετών, αν το προς απόδοση ποσό του κύριου φόρου που δεν αποδόθηκε ή αποδόθηκε ανακριβώς ή επεστράφη ή συμψηφίστηκε ή εξέπεσε ή διακρατείται, υπερβαίνει ανά φορολογικό ή διαχειριστικό έτος τις 50.000 ευρώ και
- με ποινή κάθειρξης, εφόσον κατά τις ως άνω ίδιες προϋποθέσεις, το ποσό του φόρου υπερβαίνει τις 100.000 ευρώ.
 

3. Τα εγκλήματα φοροδιαφυγής στο φόρο κύκλου εργασιών, στο φόρο ασφαλίστρων και στους παρακρατούμενους και επιρριπτόμενους φόρους, τέλη ή εισφορές, τιμωρούνται, ανά είδος φόρου, ως εξής:
- Με ποινή φυλάκισης τουλάχιστον δύο ετών, εφόσον το προς απόδοση ποσό του κύριου φόρου, τέλους ή εισφοράς, σύμφωνα με τα ανωτέρω και κατά περίπτωση, ανά φορολογικό ή διαχειριστικό έτος υπερβαίνει τις 100.000 ευρώ και
- με ποινή κάθειρξης εφόσον, κατά τις ανωτέρω ίδιες προϋποθέσεις, το ποσό του φόρου, τέλους ή εισφοράς, υπερβαίνει τις 150.000 ευρώ.

4. Έγκλημα φοροδιαφυγής στο φόρο πλοίων, διαπράττει, όποιος με πρόθεση, προκειμένου να αποφύγει την πληρωμή φόρου πλοίων, δεν αποδίδει ή αποδίδει ανακριβώς στο Δημόσιο φόρο πλοίων και τιμωρείται:
- Με ποινή φυλάκισης τουλάχιστον δύο ετών, εφόσον, κατά τις ως άνω προϋποθέσεις, το εν λόγω ποσό φόρου υπερβαίνει, ανά φορολογικό ή διαχειριστικό έτος, τις 100.000 ευρώ και
- με ποινή κάθειρξης, εφόσον, κατά τις ίδιες ως άνω προϋποθέσεις, το εν λόγω ποσό φόρου υπερβαίνει, ανά φορολογικό ή διαχειριστικό έτος, τις 150.000 ευρώ.

5. Εγκλήματα φοροδιαφυγής για περιπτώσεις έκδοσης, αποδοχής, φορολογικών στοιχείων και για τη νόθευση φορολογικών στοιχείων, διαπράττει, όποιος εκδίδει πλαστά ή εικονικά φορολογικά στοιχεία και, όποιος αποδέχεται εικονικά φορολογικά στοιχεία ή νοθεύει τέτοια στοιχεία, ανεξάρτητα από το εάν διαφεύγει ή μη την πληρωμή φόρου.

Τα ως άνω εγκλήματα τιμωρούνται με ποινή φυλάκισης τουλάχιστον τριών μηνών, (ανεξαρτήτως της αναγραφόμενης αξίας συναλλαγής).
Επίσης:
- Με ποινή φυλάκισης τουλάχιστον ενός έτους, εφόσον η συνολική αξία των εικονικών φορολογικών στοιχείων υπερβαίνει το ποσό των 75.000 ευρώ και
- με ποινή κάθειρξης έως δέκα έτη, εφόσον το ποσό υπερβαίνει τις 200.000 ευρώ




Πηγή: gazzetta.gr via thetoc.gr

Παρατείνεται η έκπτωση 20% έως τις 31/10

Ionian Group: Παρατείνεται η έκπτωση 20% έως τις 31/10

H IONIAN GROUP ενημερώνει το επιβατικό κοινό ότι παρατείνει τη διάρκεια ισχύος της τρέχουσας έκπτωσης 20% στα εισιτήρια επιστροφής, για τα δρομολόγια Πάτρα – Σάμη – Ιθάκη και Κυλλήνη – Πόρος (Κεφαλονιάς), έως τη Δευτέρα 31 Οκτωβρίου, ανεξαρτήτως ημερομηνίας ταξιδιού.
Όλα τα δρομολόγια των παραπάνω γραμμών έχουν διαμορφωθεί ως ακολούθως
ΔΡΟΜΟΛΟΓΙΑΚΗ ΓΡΑΜΜΗ ΠΑΤΡΑ – ΣΑΜΗ – ΙΘΑΚΗ
    Από Ιθάκη προς Πάτρα   Από Σάμη προς Πάτρα   Από Πάτρα προς Ιθάκη και Σάμη
  Κυριακή έως Πέμπτη   07:15   08:00   12:30
  Παρασκευή   07:15   08:00   18:00
ΔΡΟΜΟΛΟΓΙΑΚΗ ΓΡΑΜΜΗ ΚΥΛΛΗΝΗ – ΠΟΡΟΣ ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑΣ
  Από Κυλλήνη προς Πόρο
Δευτέρα & Πέμπτη   06:00   10:15   15:00   –
Τρίτη, Τετάρτη & Παρασκευή   06:00   10:15   15:00   19:30
  Σάββατο   06:00   10:15   15:00   19:00
  Κυριακή   –   10:15   15:00   19:30
  Από Πόρο προς Κυλλήνη
  Δευτέρα, Πέμπτη & Σάββατο  
07:45
 
12:45
 
17:00
 
  Τρίτη, Τετάρτη, Παρασκευή & Κυριακή  
07:45
 
12:45
 
17:00
 
21:15
Για περαιτέρω πληροφορίες – κρατήσεις, οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να απευθύνονται στα παρακάτω τηλέφωνα:
Κυλλήνη: 26230 92200, 26230 92080
Πόρος Κεφαλονιάς: 26740 72450, 2674072250
Πάτρα: 2610 240000
Σάμη: 26740 22003
Ιθάκη: 26740 33453
ή στο site της Κοινοπραξίας: www.ioniangroup.com .

sharethis